Een begrijpelijke waarschuwing.

Maar ik vraag me af: wat hebben we geleerd over ons eigen vuur? Over boosheid voelen, grenzen aangeven en ruimte innemen voor wat we graag willen?

Misschien herken je dat je iets weglacht, terwijl het je raakt. Dat je instemt en pas later voelt dat je eigenlijk niet wilde. Of dat je lang rustig blijft, totdat iets kleins ineens te veel is.

Wat probeert jouw vuur je op die momenten te vertellen?

Misschien begint in je kracht stappen wel met een klein moment: voelen dat iets je raakt, even blijven bij die spanning en vervolgens uitspreken wat je nodig hebt.

Binnen De Rode Draad onderzoeken we dat door te bewegen en te ervaren. Hoe voel je jouw grens? Wat gebeurt er als je weerstand biedt? En hoe laat je weten wat je wilt, terwijl je in contact blijft met de ander?

Als je jouw vuur beter leert kennen, kan het richting geven. Aan een grens die je eerder aangeeft. Aan een keuze waar je achter staat. Aan iets wat je graag wilt, maar steeds uitstelt.

Zo kan er meer vertrouwen ontstaan dat je ruimte kunt innemen én verbonden kunt blijven.

Dat is wat leren spelen met vuur voor mij betekent.

Herken je dit en wil je onderzoeken hoe je jouw vuur kunt gebruiken? Stuur me een bericht.